Premanandji Maharaj:આજના સંબંધો પ્રેમ પર નહીં, ઈચ્છાઓ પર ટકેલા છે! જાણો પ્રેમાનંદ મહારાજ મુજબ ‘સાચા પ્રેમ’ની વ્યાખ્યા.
Premanandji Maharaj વર્તમાન સમયમાં જ્યારે ‘લવ’ (Love) શબ્દનો પ્રયોગ સૌથી વધુ થાય છે, ત્યારે જ સંબંધોમાં સૌથી વધુ કડવાશ અને છૂટાછેડા જોવા મળે છે. આ વિરોધાભાસ પર પ્રકાશ પાડતા પૂજ્ય પ્રેમાનંદ મહારાજે એક સત્સંગ દરમિયાન હૃદયસ્પર્શી વાત કરી છે. તેમણે જણાવ્યું કે, આજના સમાજમાં જે ભાવનાને લોકો પ્રેમ તરીકે ઓળખાવે છે, તે વાસ્તવમાં માત્ર ઈચ્છાઓ, સ્વાર્થ અને શારીરિક આકર્ષણનું મિશ્રણ છે.
પ્રેમ નહીં, પણ આસક્તિનો ખેલ
મહારાજના મતે, આજે મોટાભાગના સંબંધો “હું તને પ્રેમ કરું છું, તેથી તારે મારી જરૂરિયાતો પૂરી કરવી જ જોઈએ” એવી શરત પર આધારિત છે. તેમણે અત્યંત માર્મિક રીતે સમજાવ્યું કે જ્યારે તમે કોઈ વ્યક્તિ પાસેથી તમારી ઈચ્છાઓ, લાગણીઓ અને આદેશોનું પાલન કરવાની અપેક્ષા રાખો છો, ત્યારે તે પ્રેમ નથી પણ એક પ્રકારનો વળગાડ અને આસક્તિ છે. પ્રેમમાં ‘હું’ અને ‘મારું’ ઓગળી જવું જોઈએ, જ્યારે આજના સંબંધોમાં ‘મારું સુખ’ સર્વોપરી બની ગયું છે.
સાચો પ્રેમ એટલે બિનશરતી સમર્પણ
પ્રેમાનંદ મહારાજે સાચા પ્રેમના લક્ષણો જણાવતા કહ્યું કે, “સાચા પ્રેમમાં કોઈ શરત હોતી નથી (Unconditional Love). પ્રેમનો અર્થ એ છે કે હું તમારો છું અને તમારી ખુશી માટે હું મારું સર્વસ્વ ન્યોછાવર કરવા તૈયાર છું.” તેનાથી વિપરીત, જ્યારે સંબંધમાં “તમે મારા માટે શું કર્યું?” એવી ભાવના પ્રભુત્વ ધરાવે છે, ત્યારે તે સંબંધ પ્રેમ પર નહીં પણ વ્યવહારુ સોદાબાજી પર આધારિત હોય છે.
આસક્તિ અને પ્રેમ વચ્ચેનો તફાવત
મહારાજે સમજાવ્યું કે લોકો હવે શારીરિક આકર્ષણ, એકલતાનો ડર અને અનુકૂળ સાથીદારીને પ્રેમ માની લેવાની ભૂલ કરે છે.
આસક્તિ (Attachment): આસક્તિમાં ભય, ઈર્ષ્યા, નિયંત્રણ કરવાની વૃત્તિ અને અપેક્ષાઓ હોય છે. તે વ્યક્તિને બંધનમાં રાખે છે.
પ્રેમ (Love): પ્રેમ મુક્ત કરે છે. તેમાં શરણાગતિ અને બલિદાન હોય છે.
તેમણે ઉમેર્યું કે શાસ્ત્રોમાં જેને ‘પ્રીતિ’ કહેવામાં આવી છે તે નિર્મળ હોય છે, જ્યારે આજના ભૌતિક પ્રેમમાં માત્ર ‘વાસના’ અને ‘મોહ’ છુપાયેલા હોય છે. સાચો પ્રેમ તો એ છે જે ભગવાન સાથે જોડાયેલો હોય, કારણ કે ઈશ્વરનો પ્રેમ જ સ્વાર્થ અને ઉપેક્ષાથી પર હોય છે.
સંબંધો કેમ ટકતા નથી?
આજના યુગમાં સંબંધો તૂટવાનું મુખ્ય કારણ આપતા પ્રેમાનંદ મહારાજે કહ્યું કે, જ્યારે અપેક્ષાઓ પૂરી થતી નથી, ત્યારે લોકો તુરંત કહી દે છે કે “હવે અમારો પ્રેમ પૂરો થઈ ગયો છે.” વાસ્તવમાં, તે ક્યારેય પ્રેમ હતો જ નહીં, પણ એક ભાવનાત્મક સમાધાન હતું. જે દિવસે સ્વાર્થ પૂરો થાય અથવા અપેક્ષામાં ખલેલ પહોંચે, તે દિવસે આ કથિત પ્રેમ દ્વેષમાં બદલાઈ જાય છે.
પ્રેમાનંદ મહારાજનો આ સંદેશ ૧૭ ફેબ્રુઆરી, ૨૦૨૬ ના આજના યુવા વર્ગ માટે અત્યંત પ્રસ્તુત છે. જો આપણે જીવનમાં ખરેખર સુખી થવું હોય, તો આપણે માંગણીઓ છોડીને આપવાની વૃત્તિ કેળવવી પડશે. સંબંધોમાં શક્તિ કે નિયંત્રણની લડાઈ નહીં, પણ સેવા અને સમર્પણ જ સાચા પ્રેમને જીવંત રાખી શકે છે
