કારમાં સ્ક્રીન વધતી જાય છે, પરંતુ ગ્રાહકો ખુશ છે ખરાં? નવી ટેક્નોલોજી સામે સરળતાની મોટી જીત
આજની કાર માત્ર આવનજાવનનું સાધન રહી નથી. કારની અંદર બેસતા જ એવું લાગે છે કે આપણે કોઈ નાના ડિજિટલ કંટ્રોલ સેન્ટરમાં પ્રવેશ કર્યો હોય. ડ્રાઇવરની સામે ડિજિટલ ઇન્સ્ટ્રુમેન્ટ ક્લસ્ટર, સેન્ટરમાં મોટી ટચસ્ક્રીન અને હવે આગળની સીટ પર બેઠેલા પેસેન્જર માટે અલગ ડિસ્પ્લે—આ બધું હવે નવી પેઢીની કારોમાં જોવા મળે છે.
ખાસ કરીને પ્રીમિયમ કાર કંપનીઓ ગ્રાહકોને વધુને વધુ ટેક્નોલોજી આપવાની સ્પર્ધામાં છે. મોટી સ્ક્રીન, વોઇસ કમાન્ડ, કનેક્ટેડ કાર ફીચર્સ, વાયરલેસ કનેક્ટિવિટી અને એડવાન્સ્ડ ડ્રાઇવર આસિસ્ટન્સ સિસ્ટમ એટલે કે ADAS હવે કારના માર્કેટિંગનો મહત્વનો ભાગ બની ગયા છે.
પરંતુ એક મહત્વનો સવાલ અહીં ઊભો થાય છે—શું વધારે ટેક્નોલોજીનો અર્થ ખરેખર સારો ડ્રાઇવિંગ અનુભવ છે?
તાજેતરની J.D. Powerની 2026 U.S. ટેક્નોલોજી એક્સપિરિયન્સ ઇન્ડેક્સ સ્ટડી આ સવાલનો રસપ્રદ જવાબ આપે છે. અભ્યાસના પરિણામો સૂચવે છે કે ગ્રાહકોને માત્ર દેખાવમાં અત્યાધુનિક ટેક્નોલોજી જ પસંદ આવે એવું નથી. ઘણી વખત એવી ટેક્નોલોજી વધુ ઉપયોગી સાબિત થાય છે, જે ડ્રાઇવરને વારંવાર સ્ક્રીન સાથે વાતચીત કરવાની ફરજ પાડતી નથી અને બેકગ્રાઉન્ડમાં શાંતિથી પોતાનું કામ કરતી રહે છે.
ત્રણ સ્ક્રીનવાળી કાર હવે નવી વાત નથી
થોડા વર્ષો પહેલાં કારના ડેશબોર્ડ પર એક નાની ઇન્ફોટેનમેન્ટ સ્ક્રીન હોવી પણ પ્રીમિયમ સુવિધા ગણાતી હતી. હવે પરિસ્થિતિ ઝડપથી બદલાઈ ગઈ છે.
નવી કારોમાં ડિજિટલ ઇન્સ્ટ્રુમેન્ટ ક્લસ્ટર લગભગ સામાન્ય બની રહ્યું છે. તેની સાથે સેન્ટ્રલ ટચસ્ક્રીન મળે છે અને કેટલીક કારોમાં પેસેન્જર ડિસ્પ્લે પણ આપવામાં આવે છે.
પેસેન્જર ડિસ્પ્લેનો વિચાર ખરાબ નથી. તેનો હેતુ એ છે કે આગળ બેઠેલો પેસેન્જર મનોરંજન, નેવિગેશન અથવા અન્ય કન્ટેન્ટનો ઉપયોગ કરી શકે અને ડ્રાઇવરને ડ્રાઇવિંગ દરમિયાન વારંવાર સ્ક્રીન તરફ જોવાની જરૂર ન પડે.
કાગળ પર આ વ્યવસ્થા ખૂબ જ આકર્ષક લાગે છે. પરંતુ વાસ્તવિક દુનિયામાં તેનો ઉપયોગ કેટલો થાય છે એ અલગ સવાલ છે.
અભ્યાસમાં સામે આવેલા આંકડા મુજબ, પેસેન્જર ડિસ્પ્લેનો ઉપયોગ કાર માલિકોમાં ખૂબ મર્યાદિત છે. માત્ર થોડા ટકા લોકો જ આ ફીચરનો નિયમિત ઉપયોગ કરે છે. એટલે કે કાર ખરીદતી વખતે જે ફીચર ખૂબ જ હાઇ-ટેક લાગે છે, તે દૈનિક જીવનમાં કદાચ એટલું મહત્વનું સાબિત થતું નથી.
પેસેન્જર ડિસ્પ્લેમાં સમસ્યાઓ કેમ વધુ?
J.D. Powerના અભ્યાસમાં પેસેન્જર ડિસ્પ્લે એવા ટેક્નોલોજી ફીચર્સમાં સામેલ રહ્યું જેમાં વપરાશકર્તાઓએ પ્રમાણમાં વધુ સમસ્યાઓ નોંધાવી.
દર 100 વાહનો પાછળ આશરે 21.3 સમસ્યાઓ નોંધાવાનો આંકડો એ વાત તરફ સંકેત કરે છે કે વધારાની સ્ક્રીન ઉમેરવાથી માત્ર ફાયદો જ થતો નથી. તેના હાર્ડવેર, સોફ્ટવેર, કનેક્ટિવિટી અને યુઝર ઇન્ટરફેસને પણ યોગ્ય રીતે સંકલિત કરવું પડે છે.
આવી સ્ક્રીનનો સૌથી મોટો પડકાર એ છે કે તેનો ઉપયોગ પેસેન્જર માટે સરળ હોવો જોઈએ. જો કોઈ ફીચર શરૂ કરવા માટે ઘણા મેનૂ ખોલવા પડે, કનેક્શનની સમસ્યા આવે અથવા સિસ્ટમ પ્રતિભાવ આપવામાં સમય લે તો થોડા સમય પછી પેસેન્જર તેનો ઉપયોગ કરવાનું બંધ કરી શકે છે.
આ જ કારણ છે કે કારમાં ટેક્નોલોજી ઉમેરતી વખતે માત્ર “આ ફીચર છે કે નહીં” એ મહત્વનું નથી. સાચો સવાલ એ છે કે “ગ્રાહક તેનો કેટલો સરળતાથી અને કેટલો વાર ઉપયોગ કરશે?”
મોટી સ્ક્રીન કરતાં સ્માર્ટ ઓટોમેશન વધુ ઉપયોગી?
આ અભ્યાસનો સૌથી રસપ્રદ સંદેશ કદાચ અહીં છુપાયેલો છે.
કારની અંદરની એવી કેટલીક ટેક્નોલોજીએ સારો અનુભવ આપ્યો છે જે કદાચ ડ્રાઇવરને દેખાતી પણ નથી. સ્માર્ટ ઇગ્નિશન તેનું ઉદાહરણ છે. આ પ્રકારની સિસ્ટમમાં દર 100 વાહનો પાછળ માત્ર આશરે 2.4 સમસ્યાઓ નોંધાઈ.
સ્માર્ટ ક્લાઇમેટ કંટ્રોલ અને ઓટોમેટિક ડ્રાઇવર પ્રેફરન્સ સિસ્ટમ જેવી ટેક્નોલોજી પણ ગ્રાહકો માટે વધુ ઉપયોગી સાબિત થઈ શકે છે.
તેનું કારણ સરળ છે.
જો કાર તમારી પસંદગીની સીટ પોઝિશન, ક્લાઇમેટ સેટિંગ અથવા અન્ય વ્યક્તિગત પસંદગીઓને ઓળખીને આપમેળે ગોઠવી દે, તો તમારે દર વખતે સ્ક્રીન પર જઈને સેટિંગ બદલવાની જરૂર પડતી નથી.
અહીં ટેક્નોલોજી “દેખાડવા” માટે નહીં, પરંતુ “કામ સરળ બનાવવા” માટે કામ કરે છે.
આજના ઓટોમોબાઇલ ઉદ્યોગ માટે આ એક મહત્વપૂર્ણ પાઠ છે. ગ્રાહકોને દરેક ફીચર પોતાની આંખે દેખાય તે જરૂરી નથી. જો કોઈ ટેક્નોલોજી સમય બચાવે, ડ્રાઇવિંગ સરળ બનાવે અને વારંવાર ધ્યાન ભંગ ન કરે તો તેનો વાસ્તવિક ફાયદો વધારે હોઈ શકે છે.
કારનું કોકપિટ મોબાઇલ જેવી બનતું જાય છે
આજની કારનું ઇન્ટિરિયર જોવામાં આવે તો સ્માર્ટફોન અને ટેબલેટની દુનિયાની અસર સ્પષ્ટ દેખાય છે. ટચસ્ક્રીન મોટી થઈ રહી છે અને ફિઝિકલ બટનોની સંખ્યા ઘણી કારોમાં ઘટી રહી છે.
પરંતુ કાર અને સ્માર્ટફોનમાં એક મૂળભૂત તફાવત છે.
સ્માર્ટફોનનો ઉપયોગ કરતી વખતે વ્યક્તિનું સંપૂર્ણ ધ્યાન સ્ક્રીન પર હોઈ શકે છે. કાર ચલાવતી વખતે આવું કરવું જોખમી બની શકે છે. ડ્રાઇવરે રસ્તો, ટ્રાફિક, મિરર અને આસપાસના વાહનો પર ધ્યાન આપવું પડે છે.
એટલે કારની ટેક્નોલોજી જેટલી આધુનિક બને એટલી જ તે સરળ અને ઓછું ધ્યાન માંગતી હોવી જોઈએ.
જો સામાન્ય એર કન્ડિશનર સેટિંગ બદલવા માટે ચાર-પાંચ સ્ક્રીન ટચ કરવી પડે, તો ટેક્નોલોજી ભલે અત્યાધુનિક હોય, અનુભવ મુશ્કેલ બની શકે છે.
ADASમાં પણ ‘વધુ’ હંમેશા ‘સારું’ નથી
કાર ટેક્નોલોજીનો બીજો મોટો ટ્રેન્ડ છે ADAS એટલે કે Advanced Driver Assistance Systems.
આ સિસ્ટમોનો હેતુ ડ્રાઇવિંગને સુરક્ષિત અને સરળ બનાવવાનો છે. લેન કીપિંગ, એડેપ્ટિવ ક્રૂઝ કંટ્રોલ, ઓટોમેટિક બ્રેકિંગ અને ડ્રાઇવર મોનિટરિંગ જેવી સુવિધાઓ હવે ઘણા મોડલમાં ઉપલબ્ધ છે.
તેની આગળની કડી તરીકે Level 2+ જેવી વધુ એડવાન્સ્ડ સિસ્ટમો આવી રહી છે, જેમાં કાર ડ્રાઇવિંગના કેટલાક ભાગોમાં વધુ સક્રિય ભૂમિકા ભજવી શકે છે.
પરંતુ અભ્યાસમાં એક રસપ્રદ તફાવત જોવા મળ્યો. Level 2+ સિસ્ટમમાં દર 100 વાહનો પાછળ આશરે 13.8 સમસ્યાઓ નોંધાઈ, જ્યારે Level 2 સિસ્ટમમાં આ આંકડો 14.3 રહ્યો.
અર્થાત્ સમસ્યાઓની સંખ્યાની દૃષ્ટિએ Level 2+ થોડું આગળ રહ્યું. છતાં ગ્રાહકોના ઓવરઓલ અનુભવ અને વિશ્વાસની બાબતમાં પરંપરાગત Level 2 સિસ્ટમને વધુ સારો પ્રતિસાદ મળ્યો.
આ દર્શાવે છે કે ગ્રાહકો માટે ટેક્નોલોજીની ક્ષમતા કરતાં તેની સમજણ અને વિશ્વસનીયતા પણ ખૂબ મહત્વ ધરાવે છે.
ડ્રાઇવર કાર પર કેટલો વિશ્વાસ કરે છે?
ADASનું ભવિષ્ય માત્ર ટેક્નોલોજી કેટલી વસ્તુઓ કરી શકે છે તેના પર આધારિત નથી. ડ્રાઇવર સિસ્ટમ પર કેટલો વિશ્વાસ કરે છે એ પણ એટલું જ મહત્વપૂર્ણ છે.
માની લો કે કારમાં હાઇવે પર હેન્ડ્સ-ફ્રી ડ્રાઇવિંગની સુવિધા છે. જો ડ્રાઇવરને વારંવાર સિસ્ટમ ક્યારે સક્રિય છે, ક્યારે બંધ થઈ શકે છે અથવા ક્યારે પોતે નિયંત્રણ લેવું પડશે તે અંગે અનિશ્ચિતતા રહે તો તેનો અનુભવ સારો નહીં બને.
તેનાથી વિપરીત, જો સિસ્ટમની મર્યાદાઓ સ્પષ્ટ હોય અને તે અપેક્ષા મુજબ સતત કામ કરે તો ગ્રાહકનો વિશ્વાસ વધી શકે છે.
એટલે ભવિષ્યની કારમાં “કેટલી વધારે ઓટોમેશન?” કરતાં “કેટલી વિશ્વસનીય ઓટોમેશન?” વધુ મહત્વપૂર્ણ પ્રશ્ન બની શકે છે.
ટેક્નોલોજીમાં Hyundaiનું મજબૂત પ્રદર્શન
J.D. Powerની 2026 ટેક્નોલોજી એક્સપિરિયન્સ ઇન્ડેક્સમાં બ્રાન્ડ રેન્કિંગ પણ ધ્યાન ખેંચે છે.
માસ-માર્કેટ બ્રાન્ડ્સમાં Hyundai સતત સાતમા વર્ષે ટોચના સ્થાને રહી. કંપનીએ 524 પોઇન્ટ મેળવ્યા. GMC અને Kia બંને 470 પોઇન્ટ સાથે તેના પછી રહ્યા.
પ્રીમિયમ સેગમેન્ટમાં Cadillacએ 641 પોઇન્ટ સાથે પ્રથમ સ્થાન મેળવ્યું. Genesis 559 પોઇન્ટ સાથે બીજા ક્રમે અને BMW 524 પોઇન્ટ સાથે ત્રીજા સ્થાને રહ્યું.
આ રેન્કિંગ માત્ર કેટલી સ્ક્રીન છે તેના આધારે નક્કી થતું નથી. ગ્રાહકો ટેક્નોલોજીનો વાસ્તવિક ઉપયોગ કરતી વખતે શું અનુભવ કરે છે, કેટલી સમસ્યાઓ આવે છે અને સિસ્ટમ કેટલી ઉપયોગી લાગે છે—આવા મુદ્દાઓ પણ મહત્વ ધરાવે છે.
કાર કંપનીઓ માટે મોટો પાઠ
આ સમગ્ર અભ્યાસ ઓટોમોબાઇલ કંપનીઓ માટે એક સરળ પરંતુ મહત્વપૂર્ણ સંદેશ આપે છે.
દરેક નવી કારમાં વધુ સ્ક્રીન ઉમેરવી એ ટેક્નોલોજીનું અંતિમ લક્ષ્ય નથી. જો ગ્રાહક તે સ્ક્રીનનો ઉપયોગ જ ન કરે અથવા ઉપયોગ કરતી વખતે મુશ્કેલી અનુભવે તો મોંઘી ટેક્નોલોજીનું મૂલ્ય ઘટી જાય છે.
આગામી વર્ષોમાં કાર કંપનીઓ કદાચ “સ્ક્રીન કેટલી મોટી?” કરતાં “અનુભવ કેટલો સરળ?” પર વધુ ધ્યાન આપશે.
વોઇસ કમાન્ડ, AI આધારિત વ્યક્તિગત સેટિંગ્સ, સ્માર્ટ ક્લાઇમેટ કંટ્રોલ અને ડ્રાઇવરની પસંદગી આપમેળે ઓળખતી સિસ્ટમો આ દિશામાં મહત્વપૂર્ણ બની શકે છે.
ભવિષ્યની કારમાં સ્ક્રીન રહેશે, પરંતુ વિચાર બદલાશે
એવું નથી કે પેસેન્જર ડિસ્પ્લે અથવા મોટી ટચસ્ક્રીનનું ભવિષ્ય નથી. ટેક્નોલોજી આગળ વધશે અને કારોમાં સ્ક્રીનની સંખ્યા પણ વધતી રહી શકે છે.
પરંતુ હવે ગ્રાહકો વધુ સમજદાર બની રહ્યા છે. તેઓ માત્ર ફીચરની યાદી જોઈને કાર પસંદ કરતા નથી. ફીચર વાસ્તવિક જીવનમાં કેટલું ઉપયોગી છે, તે કેટલી સરળતાથી કામ કરે છે અને તેમાં વારંવાર સમસ્યા આવે છે કે નહીં—આ બધું પણ મહત્વનું બની રહ્યું છે.
આથી આવનારા સમયમાં સફળ કાર એવી નહીં હોય જેમાં સૌથી વધુ સ્ક્રીન હોય. સફળ કાર કદાચ એવી હશે જેમાં ટેક્નોલોજી સૌથી યોગ્ય જગ્યાએ અને યોગ્ય સમયે કામ કરે—અને ડ્રાઇવરને તેની હાજરીનો ભાર પણ ન લાગે.
કારની અંદરની સૌથી સારી ટેક્નોલોજી કદાચ એ જ હશે, જેના માટે ડ્રાઇવરે રસ્તા પરથી નજર હટાવવાની જરૂર ન પડે.
