ધરોઆઠમ અને જન્માષ્ટમી પર ભવ્ય મેળો, સધી માતાના પરચાઓનો પ્રસાર
મહેસાણા જિલ્લાના વિસનગરથી આશરે સાત કિલોમીટર દૂર વસેલું કડા ગામ સિદ્ધેશ્વરી સધી માતાના ચમત્કારીક મંદિરસ્થળ માટે ખ્યાતિ ધરાવે છે. કહેવાય છે કે આ દેવસ્થાન લગભગ બે સદીથી વધુ પ્રાચીન છે અને આજે પણ ભક્તોના વિશ્વાસને અડગ રાખે છે. અહીં દર રવિવાર, પૂનમ અને ખાસ કરીને જન્માષ્ટમી તથા ધરોઆઠમ પર મહામેળો ભરાય છે જ્યાં હજારો શ્રદ્ધાળુઓ માતાજીના દર્શન માટે ઉમટી પડે છે. અનેક યાત્રી તો પગપાળા ચાલીને પણ આ સ્થાને પહોંચે છે.
સધી માતાનો પૌરાણિક પ્રસંગ અને સિંધથી પાટણ સુધીનો પ્રવાસ
સ્થળની કથા અનુસાર સધી માતાની ઉપાસના સિંધ પ્રદેશથી શરૂ થઈ હોવાનું માનવામાં આવે છે. લોકવાર્તા મુજબ માતાજી રિસાઈને પાટણ વિસ્તારમાં આવી વસ્યા હતા. ત્યાંથી સોજા ગામના વીરભણ રાવળે અનન્ય ભક્તિથી તેમને પોતાના ગામ લઈ જવાની ઈચ્છા વ્યક્ત કરી. માતાજીએ તેમની ભક્તિથી પ્રસન્ન થઈ સહમતી તો આપી પરંતુ શરત મૂકી કે વીરભણ રસ્તામાં ક્યાંય બેસશે નહીં. જો તેઓ આરામ કરશે તો માતાજી તે જ સ્થળે વાસ સ્થાપશે.
કડા ગામે યાત્રા સ્થિર થઈ, રાયણના ઝાડ નીચે પ્રતીતિ સર્જાઈ
વીરભણ રાવળ પાટણથી ગામ તરફ આગળ વધતા રહ્યા અને સધી માતા તેમની પાછળ ચાલ્યા. યાત્રા દરમિયાન થાક લાગતાં તેઓ કડા ગામ નજીક સૂકા રાયણના વૃક્ષ નીચે થોડો આરામ કરવા બેઠા. તે ક્ષણથી માતાજીએ ત્યાં જ વાસ ધારણ કર્યો હોવાનું કથાઓમાં વર્ણાય છે. વીરભણ રાવળ પોતાના ગામ પાછા ગયા હોવા છતાં નિયમિત માતાજીની સેવા માટે અહીં આવતા રહ્યા અને આ સ્થળ ધીમે ધીમે પવિત્ર ધામ તરીકે ઓળખાયું.
જૂની માન્યતા મુજબ મુખીને માતાજીનો આશીર્વાદ, ચમત્કાર પ્રસિદ્ધ
કડા ગામના તે સમયના મુખીએ માતાજીની પ્રતીતિ જાણવા દીકરાના આશીર્વાદની વિનંતી કરી હતી. માતાજીના સંદેશ મુજબ 9 મહિના અને 13 દિવસમાં સંતાનપ્રાપ્તિનું વચન મળ્યું અને બીજા જ દિવસે સૂકા રાયણના ઝાડમાંથી ત્રણ નવી કૂંપળો ફૂટેલી જોવા મળી. નિર્ધારિત સમયમાં તેમને પુત્ર આવ્યો અને આ ઘટનાએ સમગ્ર વિસ્તારમાં સધી માતાની પ્રસિદ્ધિને વધુ ગાઢ બનાવી. ત્યારથી આ સ્થળે વિશ્વાસ અને ચમત્કારોની વાતો લોકચેતનામાં જીવંત રહી છે.
મંદિર ટ્રસ્ટની સેવાઓ, મેળા અને ભોજનની પરંપરા આજે પણ ચાલુ
કડા મંદિર ટ્રસ્ટ મુજબ દર વર્ષ જન્માષ્ટમી અને ધરોઆઠમ પર વિશાળ મેળો યોજાય છે જેમાં દર્શનાર્થીઓની ભીડ જોવા મળે છે. અનેક ભક્તો પૂનમની રાત્રે પગપાળા અહીં પહોંચે છે. ટ્રસ્ટ દ્વારા પ્રસાદ વિતરણ, ભોજન, ગરીબ વિદ્યાર્થીઓને ચોપડાં સહાય અને શૈક્ષણિક મદદ જેવી સેવાઓ કરવામાં આવે છે. સાથે ધાર્મિક કાર્યક્રમો, ભજન, યજ્ઞ અને સાંસ્કૃતિક પ્રસંગોનું આયોજન પણ નિયમિત થાય છે, જે મંદિરની પરંપરાને હજી પણ જીવંત રાખે છે.
