સુરતનું નાસીનગર ડિમોલેશન: ૨૮ દિવસની રઝળપાટ બાદ મળ્યો આશરો, પણ હાલાકી યથાવત
સુરત મહાનગરપાલિકા (SMC) ના હદ વિસ્તારમાં આવેલા નાસીનગરમાં તાજેતરમાં હાથ ધરવામાં આવેલી ડિમોલેશનની કામગીરી બાદ સ્થાનિક ગરીબ પરિવારો રસ્તા પર આવી ગયા છે. પાલિકાના વહીવટી તંત્ર દ્વારા ઘરો તોડી પાડવામાં આવ્યા બાદ ૨૮ દિવસ સુધી આ અસરગ્રસ્તો ખુલ્લા આકાશ નીચે, કાળઝાળ ગરમી અને પ્રતિકૂળ વાતાવરણ વચ્ચે રહેવા મજબૂર બન્યા હતા. ભારે હોબાળા, સ્થાનિક રજૂઆતો અને સામાજિક સંસ્થાઓના દબાણ બાદ આખરે ૨૮ દિવસ પછી પાલિકાના ટ્રસ્ટ અધિકારીઓ જાગ્યા છે. મોડે મોડે પણ તંત્રએ માનવતા દાખવી આ બેઘર બનેલા લોકોને રહેવા માટે હંગામી ધોરણે પાલિકાનો કોમ્યુનિટી હોલ ફાળવ્યો છે. જોકે, આ આશરો મળ્યા પછી પણ અસરગ્રસ્તોની મુશ્કેલીઓનો અંત આવ્યો નથી.
કોમ્યુનિટી હોલમાં પણ અસુવિધાઓનું સામ્રાજ્ય: વહીવટી તંત્રના દાવા પોકળ
પાલિકાએ રહેવા માટે ચાર દીવાલો અને માથે છત તરીકે કોમ્યુનિટી હોલ તો આપી દીધો, પરંતુ ત્યાં પાયાની સગવડો પૂરી પાડવામાં તંત્ર સદંતર નિષ્ફળ નીવડ્યું છે. હોલમાં રહેવા આવેલા અસરગ્રસ્ત પરિવારોએ પાલિકા વહીવટી તંત્ર સામે ગંભીર આક્ષેપો કર્યા છે. લોકોનું કહેવું છે કે આ હોલ માત્ર નામનો આશરો છે, અહીં રોજિંદી જરૂરિયાતો માટે પણ વલખાં મારવા પડી રહ્યા છે.
સ્થાનિકો દ્વારા કરવામાં આવેલા મુખ્ય આક્ષેપો નીચે મુજબ છે:
શૌચાલયમાં પાણીના નળ જ નથી: હોલની અંદર બનાવવામાં આવેલા ટોયલેટ અને બાથરૂમમાં પાણીના નળ જ નથી. જેના કારણે મહિલાઓ, બાળકો અને વૃદ્ધોને ભારે ક્ષોભજનક સ્થિતિનો સામનો કરવો પડી રહ્યો છે અને સ્વચ્છતા જાળવવી અશક્ય બની ગઈ છે.
પીવાના પાણીની તીવ્ર અછત: ઉનાળાની આ સીઝનમાં જ્યાં પાણીની સૌથી વધુ જરૂર હોય છે, ત્યાં પાલિકાના આ હોલમાં પીવાના શુદ્ધ પાણીની કોઈ વ્યવસ્થા કરવામાં આવી નથી. લોકોને બહારથી પાણી લાવીને તરસ છીપાવવી પડી રહી છે.
સરકારી સહાય ગાયબ: NGO અને લોકભાગીદારીથી ચાલી રહ્યું છે પેટિયું
સૌથી વધુ આશ્ચર્ય અને દુઃખની વાત એ છે કે આટલી મોટી સંખ્યામાં લોકો બેઘર થયા હોવા છતાં, તંત્ર દ્વારા તેમના ભોજન કે રાશનની કોઈ વ્યવસ્થા કરવામાં આવી નથી. તંત્રએ હોલ આપીને પોતાની જવાબદારીમાંથી પલ્લું ઝાડી લીધું હોય તેવું સ્પષ્ટ દેખાઈ રહ્યું છે.
હાલમાં આ અસરગ્રસ્ત પરિવારોનો ગુજારો સ્વયંસેવી સંસ્થાઓ (NGO) અને સ્થાનિક સામાજિક કાર્યકરોની મદદથી ચાલી રહ્યો છે. આ સંસ્થાઓ અને લોકો પોતે જ બહારથી ભોજન અને પીવાનું પાણી લાવીને અહીં વહેંચી રહ્યા છે, જેથી હોલમાં રહેતા માસૂમ બાળકો અને પરિવારો ભૂખ્યા ન સૂઈ રહે. સરકારી તંત્રની આવી સંવેદનહીનતા સામે સ્થાનિકોમાં ભારે રોષ જોવા મળી રહ્યો છે.
“અમને ઘરના બદલે ઘર આપો” અસરગ્રસ્તોની એક જ કરુણ માંગ
નાસીનગરના આ ડિમોલેશનમાં જેમણે પોતાના વર્ષો જૂના આશરા ગુમાવ્યા છે, તેમની આંખોમાં આજે માત્ર ભવિષ્યની ચિંતા અને આશાના આંસુ છે. કોમ્યુનિટી હોલ એ કોઈ કાયમી ઉકેલ નથી, તે વાત વહીવટી તંત્ર પણ જાણે છે અને સ્થાનિકો પણ સમજે છે.
અહીં આશ્રય લઈ રહેલા તમામ પરિવારોની પાલિકા કમિશનર અને રાજ્ય સરકાર પાસે એક જ કાકલૂદી અને માંગ છે કે, “અમને સરકારી આવાસ યોજના હેઠળ ઘરના બદલે ઘર આપવામાં આવે.” આ ગરીબ અને શ્રમિક પરિવારો પાસે એટલી મૂડી નથી કે તેઓ સુરત જેવા શહેરમાં નવું ઘર ખરીદી શકે અથવા મોંઘા ભાડાના મકાનોમાં રહી શકે. તેઓ આશા લગાવીને બેઠા છે કે તંત્ર વહેલી તકે તેમના વૈકલ્પિક પુનર્વસનની વ્યવસ્થા કરશે.
