સુરતમાં મોતનો અડ્ડો! રસ્તો બેસી જતાં જીવ બચાવવા બાળકોએ લગાવવી પડી દોટ, વાલીઓમાં ભારે આક્રોશ
હિરા ઉદ્યોગ અને કાપડ ઉદ્યોગ માટે વિશ્વભરમાં નામના મેળવનાર આપણું સુરત શહેર આજે વિકાસના મોડલ તરીકે ઓળખાય છે. પરંતુ જ્યારે આધુનિક સુરતની ગલીઓમાં અને મુખ્ય માર્ગો પર નજર કરીએ છીએ, ત્યારે ચિત્ર કંઈક અલગ જ દેખાય છે. આજે સુરત ‘ડાયમંડ સિટી’ને બદલે ‘ખાડા નગરી’ તરીકે ઓળખાય તો નવાઈ નહીં. તાજેતરમાં લિંબાયત વિસ્તારમાં બનેલી એક હચમચાવી દે તેવી ઘટનાએ ફરી એકવાર પાલિકા તંત્રના ભ્રષ્ટાચાર અને લાપરવાહી પર જોરદાર પ્રહાર કર્યો છે.
લિંબાયતની ઘટના: જ્યારે રસ્તાએ જ મોઢું ફાડ્યું
આજના ટેકનોલોજીના યુગમાં સીસીટીવી કેમેરા કોઈ પણ ઘટનાના સાક્ષી બનતા હોય છે. લિંબાયત વિસ્તારમાં બનેલી ઘટનાના સીસીટીવી ફૂટેજ જોઈને કોઈપણ વ્યક્તિના રૂંવાડા ઉભા થઈ જાય. દ્રશ્યોમાં સ્પષ્ટ જોઈ શકાય છે કે એક સ્કૂલ વાન રસ્તા પરથી શાંતિથી પસાર થઈ રહી હતી. અચાનક, રસ્તો જાણે કોઈ જીવંત પ્રાણીની જેમ બેસી ગયો અને વાનનું એક ટાયર અંદર ગરકાવ થઈ ગયું. ચાલુ વાહને બનેલી આ ઘટનામાં વાન અચાનક એક તરફ નમી ગઈ હતી. જે ક્ષણે આ વાન ફસાઈ, ત્યારે વાનમાં બેઠેલા નાના-નાના વિદ્યાર્થીઓ અને વાહન ચાલકનો જીવ તાળવે ચોંટી ગયો હતો.
સદનસીબે, સમયસૂચકતા વાપરીને બાળકોને તાત્કાલિક બહાર કાઢી લેવામાં આવ્યા. જો થોડી પણ વાર થઈ હોત અથવા તો જમીન વધુ ધસી ગઈ હોત, તો કદાચ આજે આપણે કોઈ મોટી કરુણાંતિકા વિશે વાત કરી રહ્યા હોત.
કેમ વારંવાર બેસી જાય છે ડામરના રસ્તાઓ?
સુરત શહેરમાં વરસાદ પડતાની સાથે જ રસ્તાઓ ધોવાઈ જવા અથવા બેસી જવા તે એક નિયમ જેવું બની ગયું છે. પ્રશ્ન એ થાય છે કે, શું સુરતના રસ્તાઓ માત્ર કાગળ પર જ મજબૂત બને છે? ડામરના રસ્તાઓ બનાવવા માટે વપરાતી સામગ્રીની ગુણવત્તા શું તપાસવામાં નથી આવતી? જ્યારે પણ વરસાદ આવે છે, ત્યારે પાણીના કારણે ડામરના લેયર ઉખડી જાય છે અને તેની નીચે રહેલી પોચી માટી બહાર આવે છે.
આ ઘટનાઓ સ્પષ્ટ કરે છે કે, રસ્તાના નિર્માણમાં જે પાયાની કામગીરી (Base Work) થવી જોઈએ, તેમાં મોટો ભ્રષ્ટાચાર છે. જ્યારે કોન્ટ્રાક્ટરો નબળી ગુણવત્તાનું કામ કરે છે, ત્યારે તેનું પરિણામ સામાન્ય નાગરિકોએ ભોગવવું પડે છે. રસ્તાઓ પર પડેલા આ ખાડાઓ માત્ર વાહનચાલકો માટે જોખમી નથી, પણ તે પાલિકાની વહીવટી નિષ્ફળતાનું પ્રમાણપત્ર છે.
વિદ્યાર્થીઓની સુરક્ષા સાથે ચેડાં
શાળાએ જતા બાળકોનું જીવન અમૂલ્ય છે. માતા-પિતા જ્યારે બાળકને સ્કૂલ વાનમાં બેસાડે છે ત્યારે તેઓ સુરક્ષિત ઘરે પાછા આવશે તેવી અપેક્ષા રાખે છે. પરંતુ, સુરતના રસ્તાઓની જે હાલત છે, તેમાં વાલીઓએ હવે ઘરેથી નીકળતા પહેલા જ ડરવું પડે છે. લિંબાયતની ઘટનામાં વાન જે રીતે ફસાઈ હતી, તે જોઈને કોઈ પણ વાલીના મનમાં ફાળ પડે તે સ્વાભાવિક છે. શું આપણે એટલા પણ સક્ષમ નથી કે બાળકો માટે સુરક્ષિત રસ્તાઓ બનાવી શકીએ? રસ્તા પરનું ધોવાણ એ માત્ર ઈન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચરની સમસ્યા નથી, પણ માનવીય સંવેદના સાથે જોડાયેલો ગંભીર મુદ્દો છે.
તંત્રની પોલ ખુલી, હવે જવાબદારી કોની?
દરેક ચોમાસા પછી સુરત મહાનગરપાલિકા દ્વારા લાખો-કરોડો રૂપિયાના પેચવર્ક અને રસ્તાના સમારકામ માટેના ટેન્ડરો બહાર પાડવામાં આવે છે. છતાં, પરિસ્થિતિ જૈસે-થે રહે છે. શા માટે કોઈ અધિકારી કે કોન્ટ્રાક્ટર સામે કડક પગલાં લેવામાં આવતા નથી? લિંબાયતની આ ઘટના બાદ શું પાલિકા કોઈ તપાસ સમિતિ બનાવશે? કે પછી ફરી એકવાર આ ઘટનાને ‘કુદરતી આફત’ ગણાવીને ફાઈલો બંધ કરી દેવામાં આવશે?
શહેરના કરદાતાઓની મહેનતની કમાણીમાંથી ટેક્સના રૂપે ભરેલા રૂપિયા શું ખાડાઓ પૂરવામાં જ વપરાશે? સુરતના રસ્તાઓ પર જ્યારે વાહન ચાલે ત્યારે તે રસ્તા પર ચાલે છે કે ખાડાઓમાં, તે ખબર પડવી મુશ્કેલ થઈ ગઈ છે. તંત્રએ હવે જાગવાનો સમય આવી ગયો છે. માત્ર નિવેદનો આપવાથી કે રસ્તા પર ડામરના થર ચડાવવાથી સુરત સ્માર્ટ નહીં બને, પણ તેના માટે પારદર્શિતા અને ઈમાનદારીની જરૂર છે.
