મોરોક્કો સામે સેલેકાઓ લાચાર: નેમાર વિના બ્રાઝિલની આ રમત ચાહકોને નિરાશ કરનારી
વિશ્વ ફૂટબોલની સૌથી રોમાંચક અને સફળ ટીમોમાં જેની ગણતરી થાય છે તે બ્રાઝિલ (સેલેકાઓ) માટે ૨૦૨૬ ફિફા વર્લ્ડ કપની શરૂઆત કોઈ દુઃસ્વપ્નથી ઓછી નથી રહી. મોરોક્કો સામેની ઓપનિંગ મેચમાં ૧-૧ થી ડ્રો રમીને પોઈન્ટ વહેંચવા પડ્યા, તે માત્ર એક સામાન્ય ડ્રો નથી, પરંતુ બ્રાઝિલિયન ફૂટબોલના ભવિષ્ય માટે એક બહુ મોટી ચેતવણીનો સંકેત છે. મેદાન પરની રમત જોયા પછી દરેક ચાહકના મનમાં એક જ સવાલ થાય છે.શું નેમાર વિના આ ટીમ ખરેખર નકામી છે?
પહેલો હાફ નબળો હતો, પણ બીજા હાફનું શું?
વર્લ્ડ કપની પ્રથમ મેચમાં દબાણ હોય છે, તે વાત સ્વીકારી શકાય. નવો દેશ, નવી પિચ, અને કરોડો ચાહકોની અપેક્ષાઓનું ભારણ ગમે તેટલી મોટી ટીમને પણ શરૂઆતમાં ધ્રુજાવી મૂકે છે. બ્રાઝિલ ખરાબ પહેલા હાફ માટે માફીને પાત્ર હોઈ શકે, કારણ કે શરૂઆતની મિનિટોમાં લય પકડવી મુશ્કેલ હોય છે. પરંતુ બીજા હાફમાં પણ જે રમત જોવા મળી, તે અસ્વીકાર્ય છે. જો આપણે હજી પણ એવું વિચારીને બેસી રહીએ કે ‘બધું બરાબર છે’, તો તે શાહમૃગ જેવું વર્તન ગણાશે, જે રેતીમાં માથું છુપાવીને મુશ્કેલીને જોવાનો જ ઇનકાર કરે છે.
મોરોક્કોને ઓછી આંકવાની ભૂલ કરવા જેવી નથી. ફિફા રેન્કિંગમાં તેઓ આઠમા ક્રમે હતા, જે બ્રાઝિલ કરતાં માત્ર બે ક્રમ પાછળ છે. પરંતુ આંતરરાષ્ટ્રીય ફૂટબોલની દુનિયામાં આ બે રેન્કનું અંતર ઘણું મોટું સાબિત થઈ શકે છે. મોરોક્કોએ સાબિત કર્યું કે તેઓ શા માટે ટોચની ટીમોમાં સામેલ છે, પણ દુઃખની વાત એ છે કે બ્રાઝિલ પોતાની બ્રાન્ડ વેલ્યુ અને હાઈ રેન્કિંગ સાથે ન્યાય ન કરી શક્યું.
તકોની સુનામી, પણ ફિનિશિંગ શૂન્ય!
એવું બિલકુલ નહોતું કે બ્રાઝિલને ગોલ કરવાની તકો ન મળી. તકો પુષ્કળ હતી, પણ ફાઇનલ થર્ડમાં (D-area પાસે) ખેલાડીઓનું પ્રદર્શન સાવ કંગાળ રહ્યું. મેચની ૧૪મી મિનિટમાં જ ઇગોર થિયાગો પાસે ગોલ કરવાની સુવર્ણ તક હતી. એક શાનદાર ક્રોસ પર તેણે માત્ર હેડ કરીને બોલને નેટમાં ધકેલવાનો હતો. વર્લ્ડ કપ જેવા મોટા સ્ટેજ પર આવી તક કેવી રીતે ગુમાવી શકાય? એ દ્રશ્ય ખરેખર નિરાશાજનક હતું.
માત્ર થિયાગો જ નહીં, લુકાસ પેક્વેટા અને રાફિન્હા જેવા સ્ટાર ખેલાડીઓ પાસે પણ પોતપોતાની ક્ષણો આવી હતી, પરંતુ તેઓ ગોલ-પોસ્ટની સામે નર્વસ દેખાયા. બોલ પઝેશન ની વાત કરીએ તો બ્રાઝિલ માત્ર ૫૧.૩% જ બોલ પોતાની પાસે રાખી શક્યું, જે મોરોક્કો જેવી કાઉન્ટરએટેકિંગ ટીમ સામે પૂરતું નથી. સૌથી ચિંતાજનક બાબત એ હતી કે ટાર્ગેટ પર પાંચ શોટ લગાવવા છતાં, માત્ર એક જ બોલ ગોલ લાઇન ઓળંગી શક્યો.
વિનિસિયસ વન-મેન આર્મી, પણ ક્યાં સુધી?
તે રાત્રે મેદાન પર જો કોઈ એક ખેલાડી બ્રાઝિલની આબરૂ બચાવવા લડતો હતો, તો તે વિનિસિયસ જુનિયર હતો. તે બ્રાઝિલનો સર્વશ્રેષ્ઠ ખેલાડી સાબિત થયો. પરંતુ નેમારની ગેરહાજરીમાં તેના ખભા પર એટલો બધો બોજ આવી ગયો હતો કે તે એકલો બધું જ નહોતો કરી શકે તેમ. ફૂટબોલ એ ટીમ ગેમ છે; કોઈ એક ખેલાડી આખો વર્લ્ડ કપ ન જીતાડી શકે, હા, તે કોઈ એકાદ મેચ ચોક્કસ જીતાડી શકે. વિનિસિયસ હજી થોડું વધારે સારું પ્રદર્શન કરી શક્યો હોત, છતાં બ્રાઝિલના ચાહકોએ તેનો આભાર માનવો જોઈએ. જો તેણે બરાબરીનો ગોલ ન કર્યો હોત, તો બ્રાઝિલ ૧૯૩૪ પછી પહેલીવાર પોતાનો વર્લ્ડ કપ ઓપનર હારી ગયું હોત.
અમેરિકાની ધરતી અને બ્રાઝિલનો ઇતિહાસ
કેટલાક વિશ્લેષકોનું માનવું છે કે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સની ધરતી કોઈક કારણોસર બ્રાઝિલિયન ફૂટબોલની સામ્બા શૈલીને સૂટ થતી નથી. હા, એ સાચું છે કે બ્રાઝિલે ૧૯૯૪માં અમેરિકામાં જ વર્લ્ડ કપ જીત્યો હતો, પરંતુ તે આખી ટૂર્નામેન્ટ દરમિયાન ક્વાર્ટર ફાઇનલમાં નેધરલેન્ડ્સ સામેની ૩-૨ ની જીત સિવાય, બ્રાઝિલ ગોલની સામે કાયમ સંઘર્ષ કરતું જોવા મળ્યું હતું. તે વર્ષે પણ બાકીની છ મેચોમાં તેઓ માત્ર ૮ ગોલ જ કરી શક્યા હતા. ઇતિહાસ જાણે ફરી પોતાને દોહરાવી રહ્યો છે.
